Οι Μαμάδες με Ρούμι ανοίγουν μια συζήτηση out of the box με τον κ. Αλέξανδρο Παπανδρέου – ιδρυτή της Χαρισμάθειας και σύμβουλο διαφοροποιημένης εκπαίδευσης.
Συζητάμε για το πόσο συχνά άθελα μας, εμείς οι γονείς δυσκολεύουμε τα παιδιά μας προσπαθώντας να τους κάνουμε καλό.
Είχα καιρό να συναντήσω τον Αλέξανδρο και πάντα με εντυπωσιάζει η σιγουριά με την οποία μιλά για τα βήματα της αλλαγής. Για το πώς ο άνθρωπος θα πρέπει να μην ανταγωνίζεται την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά να καλλιεργεί δεξιότητες που εκείνη δεν έχει. Για τη διαφορά ανάμεσα στο παιδί που απομνημονεύει σωστές απαντήσεις και στο παιδί που έχει μάθει να σκέφτεται. Για τη χρήση των οθονών -όχι με φόβο, αλλά με πλαίσιο.
Στα καλά νέα, παρότι τεχνοκράτης, καταλήγει στις προσωπικές σχέσεις. Στη σύνδεση. Στην ουσία της επαφής. Και νομίζω πως αυτό χαρακτηρίζει και τον τρόπο που δουλεύει τόσα χρόνια με παιδιά και συνεργάτες.
Τον ευχαριστώ γιατί δεν έβαλε απλώς σε σειρά τις σκέψεις μου- άνοιξε ακόμα περισσότερο τον ορίζοντα γύρω από όλα όσα με απασχολούν για τη σύγχρονη εκπαίδευση και τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Και φυσικά που δεν με έβαλε στη διαδικασία να λύσω τους γρίφους του βιβλίου που κρατάω στα χέρια μου!
*η πρώτη αίσθηση που έχω μετά τις πρώτες ακροάσεις: πολλοί ταυτίστηκαν με το περιστατικό στο εστιατόριο. Μάλλον εκεί βρίσκεται ο πυρήνας της συζήτησης! Και γενικότερα του κονσεπτ του «Μαμάδες με Ρούμι». Στις μικρές, καθημερινές στιγμές όπου κρίνεται ο τρόπος που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, που σχετιζόμαστε μαζί τους και που θέτουμε – ή δεν θέτουμε-όρια.
https://www.kathimerini.gr/…/mamades-me-roymi-out-of…/
*Διαθέσιμο στο Spotify